خدمات پرستاری برای زدن و کشیدن بخیه در منزل

زدن بخیه در منزل، متداول ترین روش برای ترمیم بریدگی یا زخم است. روش های دیگری که برای درمان زخم استفاده می شود شامل چسب های پوستی، نوارها یا منگنه ها هستند. گاهی اوقات، قبل از اینکه برای یک زخم بسیار آلوده یا عفونی بخیه کامل زده شود چند روز به حال خود رها می شود و یا اینکه تا زمان بهبود عفونت بخیه موقتی و شل زده میشود. 

 مواد یا نخ بخیه که استفاده می شود به دو دسته کلی نخ های قابل جذب یا غیر قابل جذب طبقه بندی می شوند. نخ های بخیه قابل جذب با گذشت زمان حل می شوند. بخیه های غیر قابل جذب باید در مدت زمان مشخص شده توسط پزشک برداشته شوند که بسته به محل و نوع زخم معمولاً 5 تا 10 روز است.

به طور کلی زخمها نیاز به مراقبت و مشاهده مستمر دارند. بعد از اینکه زخم ها بخیه زده می شوند با یک لایه نازک پماد و باند پوشانده می شوند. پزشک در منزل یا پرستار در مورد نحوه مراقبت از بخیه ها دستورالعمل هایی می دهد که بیماران حتماً باید از آنها پیروی کنند. 

خدمات پرستاری مورد نیاز  زدن و کشیدن بخیه در منزل

در مورد مدت زمان لازم برای خشک نگه داشتن زخم با پزشک یا پرستار در منزل خود مشورت کنید. در بعضی موارد می توان بعد از 24 تا 48 ساعت باند را برداشته و سپس زخم را به آرامی شستشو داد تا پوسته از بین برود. در 48 ساعت اول زخم را مالش ندهید و خیس نکنید. زخم را در آب غوطه ور نکنید. این به معنای عدم شنا، شستن ظروف است (مگر اینکه از دستکش لاستیکی ضخیم استفاده شود)، اجتناب از حمام یا وان آب داغ است تا زمانی که بخیه ها برداشته شوند.

اگر از پزشک دستورالعمل دریافت نکردید، این توصیه کلی را دنبال کنید :

• زخم را برای اولین روز باندپیچی و خشک نگه دارید.
• بعد از روز اول، روزی 2 بار زخم را با آب تمیز بشویید. از پراکسید هیدروژن یا الکل استفاده نکنید زیرا باعث کند شدن روند بهبود ی زخم می شود.
• بهتراست زخم را با یک لایه نازک وازلین و یک باند پانسمان کنید.
• وازلین بیشتری بزنید و باند را در صورت لزوم تعویض کنید. 
• طبیعی است که بخیه ها در جایی که بخیه یا منگنه وارد پوست شده، مقدار کمی قرمزی و تورم ایجاد کند. ممکن است زخم و جای بخیه ها دچار خارش یا احساس تحریک شود. هر روز زخم خود را از نظر عفونت بررسی کنید.
• ممکن است بخیه شما به باند احتیاج نداشته باشد، اگر کثیف نشود، چرکی نمی شود و باید سعی کنید لباس به محل بخیه تماس نگیرد. اگر از بانداژ استفاده می کنید، هر 24 ساعت یکبار و یا هر زمان خیس یا بسیار کثیف ش آن را عوض کنید. 

بخیه جذبی در منزل

در دنیای پزشکی، بخیه‌ها نقش مهمی در بستن زخم‌ها و کمک به بهبود آن‌ها دارند. اما آیا می‌دانستید که بخیه‌ها انواع مختلفی دارند و هر کدام برای شرایط خاصی مناسب هستند؟ در این بخش از مقاله، به بررسی انواع بخیه و کاربردهای آن‌ها می‌پردازیم تا به شما در انتخاب بهترین نوع بخیه برای زخم خود کمک کنیم.

بخیه‌های جذبی از موادی ساخته شده‌اند که به مرور زمان توسط بدن جذب می‌شوند و نیازی به کشیدن ندارند. این بخیه‌ها معمولاً از جنس‌های زیر هستند:

• کاتگوت: این بخیه از روده گوسفند یا گاو تهیه می‌شود و در عرض چند هفته جذب بدن می‌شود. کات گوت برای بخیه زدن بافت‌های نرم داخلی مانند لایه‌های زیرین پوست، عضلات، و اندام‌های داخلی استفاده می‌شود.
• اسید پلی گلیکولیک (PGA): این بخیه مصنوعی در عرض چند ماه جذب بدن می‌شود. PGA برای بخیه زدن پوست و بافت‌های نرم سطحی استفاده می‌شود.
• پلی دی اکسانون (PDO): این بخیه مصنوعی در عرض چند ماه جذب بدن می‌شود و برای بخیه زدن پوست و بافت‌های نرم سطحی استفاده می‌شود. PDO نسبت به PGA قوی‌تر است و برای زخم‌هایی که در معرض کشش بیشتری هستند، مناسب‌تر است.

کاربرد بخیه‌ جذبی

• بخیه زدن زخم‌های داخلی
• بخیه زدن زخم‌های سطحی در کودکان
• بخیه زدن زخم‌هایی که در نواحی با رطوبت بالا قرار دارند (مانند دهان)

بخیه‌ غیر جذبی در منزل

بخیه‌های غیرجذبی از موادی ساخته شده‌اند که توسط بدن جذب نمی‌شوند و باید پس از بهبود زخم کشیده شوند. این بخیه‌ها معمولاً از جنس‌های زیر هستند:

• نایلون: این بخیه مصنوعی بسیار قوی و بادوام است و برای بخیه زدن پوست و بافت‌های نرم سطحی استفاده می‌شود. نایلون در رنگ‌های مختلف موجود است و می‌توان آن را با رنگ پوست بیمار تطبیق داد.
• پلی پروپیلن: این بخیه مصنوعی نیز بسیار قوی و بادوام است و برای بخیه زدن پوست، بافت‌های نرم سطحی، و تاندون‌ها استفاده می‌شود. پلی پروپیلن در برابر عفونت مقاوم است.
• ابریشم: این بخیه طبیعی از پیله کرم ابریشم تهیه می‌شود. ابریشم برای بخیه زدن پوست و بافت‌های نرم سطحی استفاده می‌شود، اما به دلیل خطر واکنش آلرژیک، کمتر از بخیه‌های مصنوعی استفاده می‌شود.
• پلی استر: این بخیه مصنوعی قوی و بادوام است و برای بخیه زدن پوست، بافت‌های نرم سطحی، و تاندون‌ها استفاده می‌شود. پلی استر در برابر عفونت مقاوم است.
• فولاد ضد زنگ: این بخیه فلزی بسیار قوی و بادوام است و برای بستن استخوان‌ها و غضروف‌ها استفاده می‌شود.

کاربرد بخیه‌ غیرجذبی

• بخیه زدن زخم‌های عمیق
• بخیه زدن زخم‌هایی که در معرض فشار یا کشش زیادی هستند (مانند زخم‌های روی مفاصل)
• بخیه زدن زخم‌هایی که نیاز به حمایت طولانی مدت دارند
• بخیه زدن زخم‌هایی که در معرض عفونت هستند

بخیه‌های پوستی در منزل (استری-استریپ)

بخیه‌های پوستی یا استری-استریپ نوارهای چسبنده‌ای هستند که برای بستن زخم‌های سطحی و کوچک استفاده می‌شوند. این بخیه‌ها نیازی به کشیدن ندارند و به مرور زمان خود به خود می‌افتند.

کاربرد بخیه‌های پوستی

• بستن زخم‌های سطحی و کوچک
• بستن زخم‌هایی که در نواحی با حرکت زیاد قرار دارند (مانند صورت)
• بستن زخم‌ها در کودکان (به دلیل درد کمتر نسبت به بخیه‌های سنتی)

بخیه‌هایی که در سطح پوست دیده می‌شوند، اغلب از نوع نایلون یا پرولن هستند. این نخ‌ها به دلیل سطح صاف و صیقلی (Monofilament)، کمترین فضا را برای لانه گزینی باکتری‌ها فراهم می‌کنند. در مقابل، نخ‌های سیلک که چندرشته‌ای (Multifilament) هستند، ممکن است ریسک عفونت بالاتری داشته باشند و نیاز به مراقبت دقیق‌تری دارند. پرستاران نبض اول با معاینه اولیه، نوع نخ را تشخیص داده و ابزار مناسب برای برداشتن آن را انتخاب می‌کنند.

مدت زمان لازم برای کشیدن بخیه

پرستار یا پزشک به شما خواهد گفت که چه موقع بخیه ها باید خارج شوند. در خدمات پرستاری در منزل چندین فاکتور مانند محل، عمق و اندازه زخم و سلامت عمومی بیمار برای تعیین مدت زمان ماندن بخیه ها در نظر گرفته می شود. می توانید از دستورالعملها زیر برای زدن و کشیدن بخیه در منزل پیروی کنید. مدت زمان کشیدن بخیه ها با توجه به ناحیه زخم معمولا به صورت زیر است:

• کشیدن بخیه از صورت در 4 تا 5 روز.
• کشیدن بخیه از دست و بازو در 5 تا 10 روز.
• کشیدن بخیه از پاها، پاها، سینه، شکم و پشت در طی 7 تا 14 روز
• کشیدن بخیه از مفصل در 7 تا 14 روز.

تعیین زمان دقیق کشیدن بخیه

تعیین زمان دقیق کشیدن بخیه یک هنر بالینی است که بین دو لبه قیچی قرار دارد: ریسک باز شدن زخم (در صورت برداشتن زود هنگام) و ریسک اسکار نردبانی و عفونت (در صورت برداشتن دیر هنگام). مرکز نبض اول بر اساس گایدلاین‌های بالینی و شواهد علمی، پروتکل‌های سخت‌گیرانه‌ای را برای نواحی مختلف بدن اجرا می‌کند.

چرا بخیه صورت باید در ۵ روز کشیده شود اما بخیه پا به ۱۴ روز زمان نیاز دارد؟ پاسخ در سرعت خون‌رسانی و تنش بافتی نهفته است.

• خون‌رسانی: صورت و گردن دارای شبکه‌ی غنی عروقی هستند که اکسیژن و مواد مغذی را به سرعت به زخم می‌رسانند، بنابراین ترمیم بسیار سریع اتفاق می‌افتد.
• تنش مکانیکی: نواحی مانند مفاصل (زانو، آرنج) یا کمر، تحت کشش مداوم ناشی از حرکت هستند و برای جلوگیری از باز شدن، به حمایت طولانی‌مدت بخیه نیاز دارند.

پرستاران نبض اول صرفاً به اعداد جدول اکتفا نمی‌کنند. ارزیابی بالینی بیمار (Patient Assessment) می‌تواند این زمان‌ها را تغییر دهد:

• سن: در سالمندان، فاز التهابی طولانی‌تر و کلاژن‌سازی کندتر است، بنابراین ممکن است نیاز باشد بخیه‌ها ۲-۳ روز بیشتر باقی بمانند.
• دیابت و نقص ایمنی: سطح بالای قند خون عملکرد گلبول‌های سفید را مختل کرده و ترمیم را به تأخیر می‌اندازد. در این بیماران، عجله در کشیدن بخیه می‌تواند فاجعه‌بار باشد.
• درمان با کورتیکواستروئیدها: مصرف کورتون‌ها پوست را نازک و ترمیم را کند می‌کند.

هشدار تخصصی: اگر بخیه بیش از حد بماند، اپیتلیالیزاسیون در مسیر عبور نخ رخ داده و پس از کشیدن، سوراخ‌های دائمی باقی می‌ماند. همچنین نخ به عنوان فتیله عمل کرده و میکروب‌ها را به عمق بافت می‌فرستد.

علائم عفونت زخم بعد از زدن و کشیدن بخیه در منزل

 پس از بخیه زدن، زمانی که می خواهید پانسمان را تعویض کنید، زخم و بخیه را معاینه کنید. به دنبال این علائم یا نشانه های عفونت باشید:

• افزایش درد
• تورم
• قرمزی
• تب
• تخلیه چرک یا مواد شبه چرکی
• جدا شدن زخم

در صورت بروز هر یک از این علائم، باید سریعاً برای ارزیابی بیشتر با پزشک یا خدمات پرستاری تماس بگیرید. آنها احتمالاً با استفاده از آنتی بیوتیک درمان عفونت را شروع می کند و در صورتی که یک زخم طولانی و عمیق عفونت کرده باشند ممکن است از شما بخواهند که به بیمارستان مراجعه کنید.

کشیدن بخیه در منزل

کشیدن بخیه در منزل یکی از خدمات پرطرفدار پزشکی در منزل است. این خدمت برای افرادی که به دلایل مختلف قادر به مراجعه به مراکز درمانی نیستند و یا ترجیح می‌دهند در محیط آرام و راحت منزل خود بخیه‌هایشان را بکشند، بسیار مناسب است. اما قبل از هر چیز، باید بدانید که کشیدن بخیه در منزل فقط برای بخیه‌های ساده و سطحی که در معرض عفونت نیستند، توصیه می‌شود. در صورت داشتن بخیه‌های عمیق، عفونی، یا بخیه‌هایی که در نواحی حساس بدن قرار دارند، حتماً باید به پزشک مراجعه کنید.

روش کشیدن بخیه در منزل

کشیدن بخیه یک روش ساده و سریع است که توسط پزشک یا پرستار انجام می‌شود. مراحل انجام این کار به شرح زیر است:

1. ضدعفونی کردن ناحیه بخیه: ابتدا ناحیه بخیه با استفاده از محلول ضدعفونی کننده تمیز می‌شود.
2. برداشتن بخیه‌ها: با استفاده از یک پنس مخصوص، پزشک یا پرستار به آرامی نخ بخیه را می‌گیرد و با یک قیچی جراحی کوچک، آن را می‌چیند. این کار برای همه بخیه‌ها تکرار می‌شود.
3. پانسمان کردن زخم: پس از برداشتن بخیه‌ها، زخم با پانسمان استریل پوشانده می‌شود.

بعد از کشیدن بخیه چه کاری باید انجام داد؟

پس از کشیدن بخیه‌ها، رعایت موارد زیر ضروری است:

• تمیز نگه داشتن زخم: زخم را حداقل روزی دو بار با آب و صابون بشویید و خشک کنید. از دست زدن به زخم با دست‌های آلوده خودداری کنید.
• استفاده از پماد آنتی‌بیوتیک (در صورت تجویز پزشک): در صورت تجویز پزشک، از پماد آنتی‌بیوتیک برای جلوگیری از عفونت استفاده کنید.
• تعویض منظم پانسمان: پانسمان را حداقل روزی یک بار یا در صورت کثیف شدن، تعویض کنید.
• اجتناب از فعالیت‌های سنگین: تا بهبود کامل زخم، از انجام فعالیت‌های سنگین که باعث کشیدگی یا فشار بر روی زخم می‌شود، خودداری کنید.
• توجه به علائم عفونت: در صورت مشاهده علائمی مثل قرمزی، تورم، درد، ترشح چرک، یا تب، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
• مزایای کشیدن بخیه در منزل

مزایای کشیدن بخیه در منزل

کشیدن بخیه در منزل مزایای زیادی دارد، از جمله:

• راحتی و آسایش بیمار: بیمار می‌تواند در محیط آرام و راحت منزل خود بخیه‌هایش را بکشد و نیازی به مراجعه به مراکز درمانی ندارد.
• صرفه‌جویی در وقت و هزینه: کشیدن بخیه در منزل باعث صرفه‌جویی در وقت و هزینه بیمار می‌شود.
• کاهش خطر عفونت: با رعایت اصول بهداشتی در منزل، خطر عفونت پس از کشیدن بخیه کاهش می‌یابد.
• حفظ حریم خصوصی: کشیدن بخیه در منزل حریم خصوصی بیمار را حفظ می‌کند.

هزینه کشیدن بخیه

هزینه کشیدن بخیه در منزل بستگی به عوامل مختلفی دارد، از جمله تعداد بخیه‌ها، محل زخم، و تجربه پزشک یا پرستار. اما به طور کلی، این هزینه نسبت به کشیدن بخیه در بیمارستان یا درمانگاه کمتر است.

زمانی که بیمار برای کشیدن بخیه به بیمارستان مراجعه می‌کند، با هزینه‌هایی روبرو می‌شود که در فاکتور بیمارستان ثبت نمی‌شود اما از جیب خانواده می‌رود:

1. هزینه جابجایی: برای یک بیمار سالمند یا کسی که جراحی پا داشته، استفاده از آمبولانس خصوصی رفت و برگشت هزینه‌ای بالغ بر ۲ تا ۳ میلیون تومان دارد. حتی آژانس معمولی نیز در تهران هزینه قابل توجهی دارد.
2. زمان و مرخصی: همراهان بیمار باید حداقل نیم‌روز کاری خود را مرخصی بگیرند که هزینه فرصت (Opportunity Cost) آن قابل توجه است.
3. ریسک عفونت بیمارستانی: محیط بیمارستان مملو از باکتری‌های مقاوم به درمان است. ابتلا به یک عفونت ثانویه، هزینه‌های درمان را ده‌ها برابر می‌کند.
4. آسایش روانی: استرس و درد ناشی از جابجایی بیمار، با هیچ معیار مالی قابل سنجش نیست.
5. نتیجه‌گیری اقتصادی: خدمات نبض اول با حذف هزینه‌های جابجایی سنگین و کاهش ریسک‌های پرهزینه، در مجموع گزینه‌ای اقتصادی‌تر و منطقی‌تر محسوب می‌شود.

آیا هزینه های کشیدن بخیه در منزل را بیمه پوشش میدهد؟

بسیاری از بیمه‌های تکمیلی، هزینه‌های خدمات درمانی در منزل را تحت پوشش قرار می‌دهند. مرکز نبض اول با ارائه فاکتور رسمی و معتبر، این امکان را برای خانواده‌ها فراهم می‌کند تا بخشی از هزینه‌ها را از شرکت بیمه خود بازپس گیرند.

نقش شگفت‌انگیز آناناس و بروملین

یکی از توصیه‌های رایج و علمی برای بیماران دارای بخیه، مصرف آناناس است. اما چرا؟

آناناس حاوی آنزیمی پروتئولیتیک به نام بروملین (Bromelain) است. این آنزیم خواص فارماکولوژیک اثبات‌شده‌ای دارد:

• ضد التهاب و ضد تورم: بروملین با کاهش سطح کینین‌ها (عوامل التهابی)، تورم و قرمزی اطراف زخم را به شدت کاهش می‌دهد.
• تسریع جذب کبودی: با تجزیه پروتئین‌های لخته شده در بافت زیرین، کبودی‌های پس از عمل (Ecchymosis) سریع‌تر جذب می‌شوند.
• نحوه مصرف: مصرف کمپوت آناناس (به دلیل پاستوریزاسیون) ریسک آلودگی میکروبی کمتری نسبت به میوه تازه دارد، اما میوه تازه آنزیم فعال‌تری دارد. توصیه می‌شود بیماران از کمپوت‌های کم‌شیرین یا کپسول‌های مکمل بروملین (با مشورت پزشک) استفاده کنند تا قند خون بالا نرود.

پروتئین، ویتامین C و روی: مثلث طلایی ترمیم

بهبودی زخم تنها وابسته به پانسمان و بخیه نیست؛ بلکه تغذیه سلولی نقش موتور محرک را در بازسازی بافت ایفا می‌کند. مرکز نبض اول با رویکردی جامع‌نگر، مشاوره‌های تغذیه‌ای دقیقی را به بیماران ارائه می‌دهد.

• پروتئین: اسیدهای آمینه بلوک‌های سازنده کلاژن هستند. کمبود پروتئین (مانند آلبومین پایین) فاجعه‌ای برای ترمیم زخم است. مصرف گوشت سفید، تخم‌مرغ و حبوبات ضروری است.
• ویتامین C: کوفاکتور اصلی آنزیم‌های کلاژن‌ساز است. بدون ویتامین C، کلاژن تولید شده ضعیف و ناپایدار است. مرکبات، فلفل دلمه‌ای و توت‌فرنگی منابع غنی هستند.
• روی (Zinc): برای تکثیر سلولی و اپیتلیالیزاسیون حیاتی است. گوشت قرمز و آجیل منابع خوب روی هستند.

مدیریت اسکار و جای زخم

مراقبت‌های نبض اول پس از کشیدن بخیه پایان نمی‌یابد. برای به حداقل رساندن جای زخم:

• پرهیز از نور خورشید: اشعه UV باعث تغییر رنگ (Hyperpigmentation) جای زخم تازه می‌شود. پوشاندن زخم یا استفاده از ضدآفتاب روی اسکار ضروری است.
• هیدراتاسیون و چرب کردن: استفاده از روغن‌های طبیعی (نارگیل، زیتون) یا پمادهای مخصوص ترمیم‌کننده پس از بسته شدن کامل زخم، بافت اسکار را نرم کرده و از خارش و کشیدگی جلوگیری می‌کند.
• شیت‌های سیلیکونی: استفاده از ورق‌های سیلیکونی (مانند Mepiform) فشار ملایمی به زخم وارد کرده و از برجسته شدن (Hypertrophic scar) آن جلوگیری می‌کند.

خطرات پنهان “خوددرمانی” و کشیدن بخیه توسط بیمار

فضای مجازی مملو از آموزش‌های غیرعلمی درباره کشیدن بخیه در خانه است. اما چرا این کار خطرناک است؟

1. عدم استریلیزاسیون واقعی: جوشاندن قیچی در آب یا زدن الکل، ابزار را به معنای واقعی “استریل” نمی‌کند (اسپور باکتری‌ها از بین نمی‌روند). ورود میکروب با ابزار آلوده به عمق بافت جوش‌خورده، می‌تواند باعث آبسه و باز شدن مجدد زخم شود.
2. جا ماندن نخ (Retained Suture): اگر فرد غیرمتخصص نخ را اشتباه ببرد، بخشی از آن زیر پوست جمع شده و پنهان می‌شود. بدن به این نخ واکنش نشان داده و “گرانولوم جسم خارجی” (Foreign Body Granuloma) تشکیل می‌دهد که منجر به توده‌های دردناک و ترشح مزمن می‌شود.
3. عدم تشخیص باز شدن زخم: پرستار قبل از کشیدن، استحکام زخم را می‌سنجد. بیمار ممکن است به اشتباه بخیه‌ای را که هنوز زخم زیر آن باز است بکشد و باعث گسستگی (Dehiscence) شود که ترمیم مجدد آن بسیار دشوارتر و پرهزینه‌تر خواهد بود.

چه زمانی برای مراقبت از زخم و یا زدن و کشیدن بخیه در منزل با خدمات پرستاری تماس بگیرید

اگر زخمی عمیق است و طول آن بیش از حدود ¼ اینچ است، خونریزی متوقف نمی شود و یا در یک منطقه حساس از نظر زیبایی (به عنوان مثال منطقه چشم، لب ها یا دستگاه تناسلی) قرار دارد، با خدمات پرستاری تماس بگیرید یا مراجعه فوری به اورژانس را در نظر بگیرید. مرکز خدمات پرستاری برای زدن و کشیدن بخیه در منزل برای تمام زخمها و نواحی بخیه زده شده به شما کمک می کند اما اگر نگرانی های زیادی برای جای زخم دارید و مثلا زخم در ناحیه صورت قرار دارد و در مورد زیبایی خود بیش از حد نگرانید ممکن است لازم باشد برای زدن بخیه با یک جراح پلاستیک که مهارت زیادی در انواع روش های خاص بخیه زدن دارد مشورت کنید.

همچنین در صورت ادامه خونریزی، برای خارج کردن بخیه ها باید با خدمات پرستاری اورژانسی تماس بگیرید. اگر بخیه های شما قبل از موعد مقرر خود به خود باز شده، با پرستاری که مسئول مراقبت از زخم شما است تماس بگیرید زیرا ممکن است زخم شما باز شود و احتمالاً باعث ایجاد جای زخم بزرگتری شود.

خدمات زدن و کشیدن بخیه در منزل توسط مرکز «نبض اول»، پاسخی مدرن، علمی و همدلانه به چالش‌های درمان سنتی است. این خدمات با محوریت قرار دادن “بیمار” و “آرامش خانواده”، استانداردهای مراقبتی را ارتقا داده است. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که ترکیب تخصص بالینی پرستاران، رعایت پروتکل‌های دقیق بهداشتی و آموزش‌های خودمراقبتی به بیمار، منجر به کاهش عوارض، تسریع روند بهبودی و رضایت‌مندی بالای گیرندگان خدمت شده است.